Նվիրապետական Աթոռներ

Մոսկվայում տեղի ունեցավ տարածաշրջանի հոգևոր առաջնորդների եռակողմ հանդիպումը

Հոկտեմբերի 13-ին Մոսկվայում (Ռուսաստանի Դաշնություն)՝ Ս. Դանիելի պատրիարքանիստ վանքում, միջնորդությամբ Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Կիրիլ Պատրիարքի, տեղի ունեցավ Ռուսաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի հոգևոր առաջնորդների հանդիպումը։ 1988 թվականից սկսած սա ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորմանն ի նպաստ այս ձևաչափով 17-րդ հանդիպումն էր:
Հանդիպումը բացվեց Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Կիրիլ Պատրիարքի ողջույնի խոսքով․
«Ձերդ Սրբություն, սիրելի եղբայր Շեյխ-ուլ-Իսլամ, պատվիրակության հարգարժան անդամներ: Ուրախ եմ Ձեզ կրկին ողջունելու Մոսկվայում:
Մենք այսօր հավաքվել ենք այստեղ քննարկելու Լեռնային Ղարաբաղի բազմամյա հակամարտության հետևանքների հաղթահարման խնդիրը, որի մեջ ներգրավված են Ադրբեջանի և Հայաստանի ժողովուրդները: Մոտ 30 տարիների ընթացքում մենք՝ կրոնական առաջնորդներս, աշխատել ենք, որպեսզի մեղմենք այս ողբերգական առճակատումը: Մենք կոչված ենք Աստծո կողմից սեր և ողորմություն քարոզելու, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դա թվում է դժար իրագործելի:
Ես շնորհակալ եմ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին և Շեյխ-ուլ-Իսլամին՝ Մոսկվա այցելելու և բանակցությունների սեղանի շուրջ նստելու պատրաստակամության համար՝ մեր բարի ավանդույթի ոգով: Այս իրողությամբ վկայում ենք մեր կրոնների իսկապես խաղաղարար ներուժի մասին:
Քաջ հայտնի է, որ հոգևոր կյանքի ոլորտն ամենազգայունն է մարդու համար: Դժբախտաբար, ի հայտ են գալիս նաև այնպիսիք, ովքեր կրոնի քողի ներքո արդարացնում են բռնությունը, դաժանությունն ու արյունահեղությունը: Եվ մենք կոչված ենք հստակ և համատեղ պատասխան տալ կրոնն ու պատերազմը շախկապելու փորձերին: Կրոնական պատերազմները՝ ամենասարսափելի, մեղսալի էջերն են մարդկության կրոնական պատմության մեջ: Այս դարում, կարծում եմ, պետք է անենք ամեն ինչ, որպեսզի «կրոն» և «պատերազմ» հասկացությունները չդառնան մեկ ամբողջություն:
Մենք պատասխանատվություն ենք կրում ապագա երիտասարդ սերնդի համար: Եթե այսօր լուռ հետևենք, թե ինչպես են երիտասարդության մեջ ամրապնդվում օտարումը, փոխադարձ պահանջները և նույնիսկ ատելությունը, ապա վաղն այդ մոլախոտերը կսկսեն արմատավորվել ու աճել, ինչը, այնուհետև շատ դժվար կլինի արմատախիլ անել: Դրանք կվերածվեն հզոր պատատաբույսերի, որոնք կարող են ոչնչացնել և՛ հոգևոր անդաստանի բերրիությունը, և՛ վնաս հասցնել շրջակա միջավայրին: Առաջին հերթին նկատի ունեմ, իհարկե, մարդու հոգևոր կյանքի ոլորտը:
Հուսով եմ, որ մենք ձեզ հետ կգտնենք այն բառերը, որոնք առավել անհրաժեշտ են մեր ժողովուրդներին: Հավատում եմ, որ Ադրբեջանի և Հայաստանի հոգևոր առաջնորդների հեղինակությունը կարող է բարերար ազդեցություն ունենալ մարդկանց մտքերի վրա: Հավատում եմ, որ այսօրվա հանդիպման և Ձեր միջև երկխոսության փաստը, սիրելի՛ եղբայրներ, օրինակ կծառայի բոլորի համար: Թող Աստված օրհնի մեր աշխատանքը և օգնի մեզ գտնել փոխըմբռնում, ինչը, անկասկած, կնպաստի տևական ու հարատև խաղաղության ձեռքբերմանը հնագույն կովկասյան` երկուսիդ համար մտերիմ, թանկ և հարազատ հողի վրա»:
Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը, իր խոսքն ուղղելով Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Կիրիլ Պատրիարքին և Կովկասի մահմեդականների վարչության նախագահ շեյխ-ուլ-իսլամ Ալլահշուքյուր Փաշա Զադեին, մասնավորապես ասաց. «2017 թվականից ի վեր տևական ժամանակ հնարավորություն չենք ունեցել հանդիպելու հոգևոր առաջնորդների այս ձևաչափով, որտեղ ոչ միայն արծարծվում էին ղարաբաղյան հակամարտությամբ պայմանավորված մեր ժողովուրդների կյանքում առաջ եկած խնդիրները, այլև ուղիներ էին որոնվում դրանց հաղթահարման, մթնոլորտի լիցքաթափման և կայունացման՝ հանուն տարածաշրջանում խաղաղության և անվտանգության հաստատման։ Այս առիթով Մեր երախտագիտությունն ենք հայտնում մեր սիրեցյալ եղբորը` Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Պատրիարք Կիրիլ Ա-ին՝ այս հանդիպումը կազմակերպելու համար։
Մեր հանդիպումը տեղի է ունենում այնպիսի ժամանակահատվածում, երբ մեր տարածաշրջանը վերստին գերլարված է:
Ադրբեջանը, անցած տարվա սեպտեմբերի 27-ին Թուրքիայի բացահայտ աջակցությամբ և միջազգային ահաբեկչական խմբավորումների ներգրավմամբ Արցախի ժողովրդի դեմ սանձազերծեց պատերազմական լայնածավալ գործողություններ, ինչը աղետալի իրավիճակ ստեղծեց ողջ տարածաշրջանում և ունեցավ ողբերգական հետևանքներ մեր ժողովուրդների համար։ Ծանր մարտերում Ադրբեջանի կողմից արգելված զինատեսակների՝ կասետային և ֆոսֆորային զենքերի կիրառման հետևանքով զոհվեցին, վիրավորվեցին և հաշմանդամ դարձան հազարավոր զինվորականներ, քաղաքացիական անձեր, այդ թվում՝ կանայք և երեխաներ, խոշտանգումների ենթարկվեցին խաղաղ բնակիչներ, տեղահանվեցին և անօթևան դարձան շուրջ 40000 արցախցիներ: Հատուկ թիրախավորմամբ Արցախում հրթիռակոծվեցին բնակելի շենքեր, հիվանդանոցներ և ծննդատներ, եկեղեցիներ, մշակութային կենտրոններ ու պատմական հուշարձաններ։
Ադրբեջանի կողմից արյունալի և աղետաբեր ագրեսիան հնարավոր դարձավ կասեցնել միայն Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ մեծարգո տիար Վլադիմիր Պուտինի անձնական հետևողական ջանքերի շնորհիվ, ում ևս մեկ անգամ հայտնում ենք Հայոց Եկեղեցու և մեր ժողովրդի երախտագիտությունը, նաև՝ Ադրբեջանի հսկողության տակ անցած տարածքներում հայկական հոգևոր ժառանգության պահպանության խնդրում դրսևորած հատուկ ուշադրության համար։ Ձերդ Սրբություն, ցանկանում ենք խորը զգացվածությամբ շնորհակալություն հայտնել Ձեր ազնիվ միջնորդությունների և խաղաղասիրական ջանքերի համար, որ հանդես բերեցիք պատերազմական 44-օրյա գործողությունների ընթացքում և դրանց ողբերգական հետևանքների հաղթահարման համատեքստում: Չափազանց կարևոր է Ձեր ներդրումը Ադրբեջանի վերահսկողության տակ հայտնված տարածքում 4-րդ դարի հայկական պատմական Դադիվանքի հետագա գործունեության ապահովման հարցում:
2020 թ. նոյեմբերի 9-ին Ռուսաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարների կողﬕց ընդունված հայտարարության արդյունքում, Լեռնային Ղարաբաղում ռուսական խաղաղապահ ուժերի տեղակայմամբ նախադրյալներ ստեղծվեցին Արցախի ժողովրդի անվտանգ կյանքի վերականգնման և Արցախի թեմի առաքելության ապահով իրականացման համար:
Տարածաշրջանում կայունության ու խաղաղության հաստատման, անվտանգ և ապահով կյանքի երաշխավորման առումով ղարաբաղյան հիմնախնդրի խաղաղ կարգավորումն այլընտրանք չունի։ Սակայն հակառակ խնդիրների վերջնական հանգուցալուծման ուղղությամբ հայկական կողմի պատրաստակամության, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահող երկրների բոլոր խաղաղարարական ջանքերի՝ Ադրբեջանի իշխանությունների որդեգրած՝ արժանապատվությունը նսեմացնող և ռազմատենչ անընդունելի հռետորաբանության և ոչ կառուցողական ու վերջնագրային քաղաքականության պատճառով տարածաշրջանում իրավիճակը շարունակում է մտահոգիչ մնալ և լարված:
Հետևաբար, ինչպե՞ս կարող է ղարաբաղյան հակամարտությունը կարգավորվել և խաղաղություն հաստատվել,
– քանի դեռ Ադրբեջանը ղարաբաղյան հիմնախնդրի հանգուցալուծման հարցում շարունակում է առաջնորդվել ուժի կիրառման սկզբունքով և ծավալապաշտական ձգտումներով։
– քանի դեռ հստակեցված չէ Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը և երաշխավորված չէ արցախահայության անկախ կյանքի իրավունքի իրացումը։ Պետական մակարդակով հայատյացության քարոզչությունը, խաղաղ բնակիչների նկատմամբ բռնություններն ու սպանությունները, այսպես կոչված Ռազմավարի պուրակը Բաքվում վկայությունն են այն իրողության, որ Լեռնային Ղարաբաղի ժողովուրդը երբեք չի կարող անվտանգ ապրել և գոյատևել Ադրբեջանի կազմում,
– քանի դեռ ազատ չեն արձակվել բոլոր ռազմագերիները, անկախ Ադրբեջանի կողմից նրանց վերագրվող կարգավիճակից, որոնց իրական թիվը չի բացահայտվում: Մեր ունեցած տեղեկություններով անազատության մեջ գտնվող հայ գերիները հաճախ ենթարկվում են նվաստացման և խոշտանգումների, որոշ դեպքերում նաև տանջամահ արվում,
– քանի դեռ հայտնի չէ բռնի անհետացումների զոհ դարձած բազմաթիվ անձանց ճակատագիրը,
– քանի դեռ Ադրբեջանը չի դադարեցրել իր ոտնձգությունները ՀՀ պետական սահմանի նկատմամբ և ետ չի քաշվում գրավյալ տարածքներից,
– քանի դեռ միջազգային օրենսդրության հարգմամբ պատշաճ վերաբերմունք չի դրսևորվում համաշխարհային նշանակություն ունեցող հայկական պատմա-մշակութային ժառանգության նկատմամբ, քանի դեռ ավերվում և պղծվում են մեր աղոթատները և չեն դադարում պատմությունը կեղծելու, հայկական վանքերն ու եկեղեցիներն իրենց ինքնությունից զրկելու փորձերը, չի ճանաչվում դրանց իրավական պատկանելությունը Հայոց Եկեղեցու Արցախի թեմին և Մեր զավակները զրկված են իրենց սրբավայրերն այցելելու իրավունքից։
Հայ ժողովուրդը բոլոր ժամանակներում արժևորել է խաղաղությունը և ձգտել խաղաղ համակեցության հարևան ժողովուրդների հետ, մշտապես հարգել այլոց կրոնական ազատությունները և մշակութային ինքնությունը։ Մեր ժողովրդի խաղաղասիրական ձգտումները կառուցված են այն համոզման վրա, որ պատերազմներում չկան հաղթողներ, պարտվում են բոլորը, քանի որ չի կարող լինել հաղթանակ այնտեղ, ուր տիրապետում է մարդկային ողբերգությունը: Քրիստոնյաներիս Սուրբ Գիրքը, որի նվիրականությունը չի ժխտվում նաև իսլամի հավատավորների կողմից, «երկրում խաղաղության և մարդկանց մեջ համերաշխության» (հմմտ. Ղուկ. 2:14) տեսիլքով է ոգեշնչում մարդկությանը:
Տարբերությունների մեջ հանդուրժողականության, խաղաղ համակեցության ու բարիք ստեղծելու պատգամն է փոխանցում մարդկանց նաև Իսլամի Սուրբ Գիրք Ղուրանը, երբ արձանագրում է. «Ձեզանից յուրաքանչյուրին որոշակի օրենքներ և ապրելակերպի ծրագիր սահմանեցինք: Եթե Աստված կամենար, Նա կարող էր ձեզ բոլորիդ մեկ հասարակության վերածել, սակայն (այդպես չկամեցավ), որպեսզի ձեզ տվածի համեմատ փորձի ձեզ: Մրցակցեք ուրեմն բարի գործերով» (Սուրաթ «Ալ-Մաիդա» 5:48):
Հենց այս ոգով այսօր՝ 21-րդ դարի փոխշաղկապված իրականության մեջ բոլոր խնդիրները ազգերի միջև պիտի կարգավորվեն միայն խաղաղ ուղիներով, արդարությամբ, օրինականության և իրավունքի հարգումով։
Պատերազմը չէ ճանապարհը խնդիրների լուծման, և այս պատերազմն էլ իրականում ոչ թե լուծումներ, այլ նոր ողբերգություններ ծնեց և նոր խնդիրներ հարուցեց։ Ռազմական ճանապարհով, զենքի նշանառության ներքո հնարավոր չէ խաղաղություն կերտել, ռազմագերիների գործոնի շահարկմամբ անհնար է համերաշխության և գործակցության հասնել, իսկ պետական մակարդակով հայատյացության սերմանմամբ և սպառնալիքներով բացել հաղորդակցման ուղիները։
Հակառակ առկա ծանր կացության՝ Մենք շարունակում ենք հուսալ, որ պիտի կարողանանք հաղթահարել ծառացած մարտահրավերները, նաև զորակցությամբ խաղաղասեր մեր բարեկամ երկրների և մտահոգ միջազգային հանրության ու կառույցների։ Նաև հույս ունենք, որ այս դժվարին իրադրության մեջ Ադրբեջանի իշխանությունները ետ կկանգնեն իրենց ծավալապաշտական նկրտումներից, որոնք կարող են տարածաշրջանը կանգնեցնել նոր, առավել լայնամասշտաբ պատերազմի առջև։
Հոգևոր առաջնորդներիս աղոթքներն ու ջանքերն այսօր պիտի հետապնդեն համերաշխության ու փոխըմբռնման մթնոլորտ ձևավորելու նպատակ, որպեսզի թոթափվի լարվածությունը և Բարձրյալը օրհնի մեր կյանքը Իր խաղաղությամբ, ողորմությամբ և առատ շնորհներով։
Վերստին Մեր շնորհակալությունն ենք հայտնում Ձեզ, սիրեցյալ եղբայր ի Քրիստոս՝ Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Պատրիարք, հանուն խաղաղության Ձեր ներդրած ջանքերի և այս հանդիպման համար:
Հարգարժան շեյխ-ուլ-իսլամ, հավատում ենք, որ մեր այս հանդիպումը պիտի արդյունքներ ապահովի Ձեր անմիջական միջնորդությամբ Ադրբեջանի իշխանությունների մոտ՝ մասնավորապես հումանիտար հարցերի, առկա հոգևոր-կրոնական խնդիրների կարգավորման և մեր ժողովուրդների կյանքում խաղաղության վերահաստատման գործում։
Աղոթում ենք աշխարհում խաղաղության և մեր տարածաշրջանում կյանքի ապահով ու անվտանգ, բնականոն ընթացքի վերականգնման ու առաջընթացի համար։ Թող Տերը օրհնի խաղաղության բոլոր ճանապարհները և Իր իմաստությամբ առաջնորդի մեր ժողովուրդներին»:
Տեղի ունեցած քննարկումների ավարտին հանդիպման արդյունքների վերաբերյալ Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո Կիրիլ Պատրիարքը հանդես եկավ հայտարարությամբ.
«Քիչ առաջ ավարտեցինք Ռուսաստանի, Ադրբեջանի և Հայաստանի հոգևոր առաջնորդների եռակողմ հանդիպումը, որը Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու միջնորդությամբ կազմակերպվող խաղաղությանն ուղղված բանակցությունների ավելի քան երեսուն տարվա ավանդույթի շարունակությունն է:
Շնորհակալ եմ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդին և Կովկասի մահմեդականների վարչության նախագահ Շեյխ ուլ–իսլամ Ալլահ շուքյուր Փաշազադեին միմյանց հետ հանդիպելու պատրաստակամության համար և դեմ առ դեմ քննարկելու մեր երկու եղբայրական ժողովուրդներին և կրոնական համայնքներին հուզող կարևոր հիմնախնդիրները:
Մենք համոզված ենք, որ մեր կրոնները բացառիկ խաղաղասիրական ներուժ ունեն, մանավանդ այնպիսի նուրբ, զգայուն ոլորտի համար, ինչպիսին էթնիկ փոխհարաբերություններն են: Որքան էլ որ այս փուլում բարդ լինեն հայ-ադրբեջանական հարաբերությունները, կարծում ենք, որ հատկապես առ Աստված հավատքը և սերը կարող են օգնել ապաքինելու վերքերը, որոնք բազմամյա ողբերգական հակամարտության ընթացքում են առաջացել: Դա չափազանց դժվար ճանապարհ է: Պահանջվում է հոգևոր իմաստություն և հեռատեսություն: Կովկասը միշտ էլ հարուստ է եղել ժողովուրդների, լեզուների և մշակույթների բազմազանությամբ:
Ադրբեջանցի և հայ ժողովուրդների համար միասին ապրելուց բացի, այլ ապագա գոյություն չունի, բացի համատեղ կեցությունից: Այսօր հատկապես կարևոր է վերականգնել միմյանց նկատմամբ մարդկանց վստահությունը: Կրկին սովորել հարևանին ընդունել հարգանքով և փոխօգնության պատրաստակամությամբ: Այդպիսի վերաբերմունքի երաշխիքը հարգանքն է՝ սրբավայրերի, պատմական հուշարձանների, գերեզմանների, տարբեր կրոններ դավանող մարդկանց հոգևոր զգացմունքների նկատմամբ, հոգատար վերաբերմունքը՝ մեռածների հիշատակի նկատմամբ: Հոգևոր առաջնորդները կոչված են գործի դնելու իրենց հեղինակությունը, որպեսզի ստեղծեն և պաշտպանեն ժողովուրդների և կրոնների միջև բարի դրացիական հարաբերությունների մթնոլորտը:
Կոչ ենք անում հստակեցնել անհետ կորածների ճակատագիրը, նպաստել ռազմագերիների ազատ արձակման գործնթացին և թույլ չտալ արգելված զենքի գործածումը, որը սպառնալիք է խաղաղ բնակչության կյանքիհամար:
Առաջիկայում անհրաժեշտ է ամեն կերպ խուսափել ատելության խոսքից, հակամարտության գոտում ձեռնպահ մնալ ռազմաշունչ կոչերից: Երիտասարդությանը կոչ ենք անում չտրվել ագրեսիային և արմատականությանը, նախ և առաջ փնտրել խաղաղություն: Իսկ հոգևոր առաջնորդները պատրաստ են օգտակար լինել Ադրբեջանի և Հայաստանի ժողովուրդների հաշտեցմանը՝ հանուն ներկա և ապագա սերունդների: Ռուս Ուղղափառ եկեղեցին աղոթում է իրեն բարեկամ երկու ժողովուրդների հաշտության համար և այսուհետև սպատրաստ է, ըստ ամենայնի, օժանդակել, որպեսզի Հարավային Կովկասում կայուն և արդար խաղաղություն թագավորի»:
Դիտել սկզբնաղբյուրը
Place for supporters
& advertisement